Sunday, April 14, 2013

* * *

Гундуухан ийм өдөр хүмүүсээс нуугдаж Гунигтай, нулимстай, амьд байгаагаа мэдэрнэ Уйлаад, хаа ч юм халамцуу яваа найзуудаа нэхэж Улаанбаатарыг заамдаж аваад сэгсэрмээр болно Цээжний ёроолд мартагдсан хөгжимчин юунд ч юм итгэсээр Чин үнэнээсээ хөгжимдсөөр байгааг нь олж сонсмогц нулимс асгарна Ивий, хэний ч юм татсан ганц зураас бичсэн ганц мөр Ингэж минийх шиг хөндүүрлэхэд харьмааргүй санагдана...

No comments:

Post a Comment