Гундуухан ийм өдөр хүмүүсээс нуугдаж
Гунигтай, нулимстай, амьд байгаагаа мэдэрнэ
Уйлаад, хаа ч юм халамцуу яваа найзуудаа нэхэж
Улаанбаатарыг заамдаж аваад сэгсэрмээр болно
Цээжний ёроолд мартагдсан хөгжимчин
юунд ч юм итгэсээр
Чин үнэнээсээ хөгжимдсөөр байгааг нь
олж сонсмогц нулимс асгарна
Ивий, хэний ч юм татсан ганц зураас
бичсэн ганц мөр
Ингэж минийх шиг хөндүүрлэхэд
харьмааргүй санагдана...
No comments:
Post a Comment